بعضى از سيرت نويسان گفته‌اند : در اين سال زياد ، حكم بن عمرو غفارى را به امارت خراسان فرستاد كه به غزاى كوهستان غور و فراونده رفت و آنجا را به شمشير بگشود و غنيمت و اسير بسيار گرفت ( از اين پس گفتار مخالف اين را ياد مىكنيم ان شاء الله تعالى ) گويندهء اين سخن چنين آورده كه حكم بن عمرو از اين غزوه بازگشت و به مرو درگذشت . دربارهء كسى كه در اين سال سالار حج بود اختلاف كرده‌اند واقدى گويد : در اين سال عتبة بن ابى سفيان سالار حج بود . ديگرى گويد : سالار حج عنبسة بن ابى سفيان بود . ولايتداران و عاملان ولايات همان عاملان و ولايتداران سال پيش بودند . پس از آن سال چهل و هشتم در آمد . سخن از حوادث سال چهل و هشتم غزاى زمستانى عبد الرحمان قينى و غزاى تابستانى عبد الله بن قيس فزارى در انطاكيه در همين سال بود ، مالك بن هبيره سكونى ، به غزاى دريا رفت . عقبة بن عامر جهنى نيز با مردم مصر و مردم مدينه غزاى دريا كرد . سالار مردم مدينه منذر بن زهير بود و سالار جمع ، خالد بن عبد الرحمان بن خالد بن وليد . به گفتهء عموم سيرت نويسان در اين سال مروان بن حكم سالار حج شد . وى در انتظار معزولى بود كه معاويه از او آزرده بود و فدك را كه از پيش به او بخشيده بود پس گرفته بود . ولايتداران و عاملان ولايتها در اين سال همانها بودند كه به سال پيش بوده بودند .